چون فیلتر شدنم به من نبد روز نخست / وین رفتن بی مراد عزمی است درست
برخیز و میان ببند ای پویا چست / کاندوه جهان به می فرو خواهم شست
با اندکی دخل و تصرف به ضرورت زمینه در رباعی حکیم عمر خیام نیشابوری!
خیلی زودتر از آن چه فکر میکردم تعداد پست های این وبلاگ به صد رسید. علی ای حال خوشحالم از اینکه تا اینجا ادامه دادم. خصوصا وقتی پست های اولم را میخوانم و می بینم چقدر این وبلاگ به خوبی آیینه ای از تغییرات من را چه در سطح فکری و چه در شیوه نگارشم به من نشان میدهد. مشکل بزرگ اما اینجاست که این وبلاگ فیلتر شده. برای همین تصمیم گرفته ام با یکی دیگر از وبلاگ نویس ها برویم ویک دومین جدید بگیریم و از نو “روزی و روزگاری”مان را اجرا کنیم. حالا در مورد جزییات برنامه توضیح میدهم و همین جا هم بگویم که این تصمیم اخیر من سوخت و سوز دارد ولی دور و زود نه. تا زمان نقل و انتقال رسمی به وبلاگ جدید اما هنوز اینجا مینویسم.
در وبلاگ جدید سعی می کنم (می کنیم) که جوری بنویسم که حتی المقدور فیلتر نشوم. نه اینکه بار قبل به حق فیلتر شده باشم. خیر، فیلتر من فقط نشانه عدم تحمل بود و هیچ. با این حال همین جا از او که فقط و فقط به خاطر کینه نسبت به من به رفیقم گفته بود “فلانی را فیلترش میکنیم تا سرجایش بنشیند” (به در گفته بود که دیوار که بنده باشم بشنوم) میگذرم و امیدوارم خدای زمین و آسمان ها هم از او بگذرد.
در این صدمین پست بار دیگر قسم میخورم که هدفم از تاسیس و پیگیری این وبلاگ چیزی جز ادای دین به پروردگارم و تلاش در راستای استفاده از داشته ها و نداشته هایم در راه کمک به پیشرفت جامعه ام نبوده است و نیست. از همین رو باید اعتراف کنم که فیلتر شدنم جای خوشحالی هم دارد: “خدایا رحمتی کن تا ایمان نام و نان برایم نیاورد” معلمم دکتر شریعتی هنوز فراموشم نشده است (از اینجا متن کامل این نیایش را بخوانید).
خوبه حداقل اینجا مینوسی تا به سلامت بودنت شک نکنم.
موفق باشی.
یا مغیث من لا مغیث له
سلام
درباره شعر که عالی دخل و تصرف شده بود توش
در مورد فیلتر شدن هم..آخخ گفتید..کلا ی دق ایه این فیلتر بودن وبلاگتان.مخصوصا اینکه وقتی با سایت های فیلتر شکن میای یا سرعت پائینه نمیشه کامنت گذاشت..خلاصه تصیمیم گرفتیم که از طریف فید ها دنبال کنیم مطالب را تا کمتر دق بخوریم
حالا ما راه و چاه رو پیدا کردیم شما… این جا بناشید دیگه.خب؟این اخه انصافه؟:دی
شما بنویسید..هر جا باشد ما خودمان را هوار می کنیم همان جا فقط اولا :
قبلس اطلاع رسانی کافی و وافی بشه
دوما:ی وخ به سرتون نزنه که این جا رو ببندید یا بدیلیتیدش
سوما:خبنمی شود هم انجا بود هم این جا؟
چهارم:ان یکی دوست بلاگ مثل خودتانن؟یعنی شما انجا”روزی و روزگاری”تنها نیستید برای نوشتن ؟
کجا می روید همین ورد پرس؟
فقط به خاطر فیلتر شدن ؟…اخه الان دیگه این وبلاگ رو همه می شناسند که برای شماست و… ی کم…ی جوری نیست ؟
هووم… خب دیگه سوال نپرسم دیگه…
من هنوز ماجرای چرایی فیلتر شدن وبلاگتان را نشنیدم.. سر جایتان بنشینید؟برای چه موضوعی؟ چرا؟
واااااااااا
صد پستی گتیتان(عجب وازه ای :دی ..تونستید بخونیدش ؟ :دی ) مبارک!
هوووم. من فکر کردم همیشه تولد می گیرن برای وبلاگ.. صد پستی هم می گیرند پس :دی
وایییی خیلی به جا بود این جمله دکتر..مخصوصا اینکه بتکار کردید و با صدای خود دکتر و با فیلم قرار دادید… برای اوضاع روحی ام و وقایع الاتفاقیه این روزهایم خیلی به درد می خورد..ممنون..واقعا ممنون
خلاصه ما منتظر صد و یکی میش هستیم :دی
التماس دعاء
یا حق
[...] سابق بر این گفته بودم که در فکرم به خاطر فیلتر شدن این وبلاگ آن را به آدرس دیگری منتقل کنم. گرفتاری های زندگی مانع این شده بود که این کار را عملی کنم و مدتی است هی به دوستی که قرار است با هم وبلاگ جدید را بسازیم قول میدهم که امروز یا فردا دومین و هاست جدید را میگیرم و نرم افزار کنترل محتوای مناسب را رویش نصب میکنم و بدقولی میکنم (و همین جا از ایشان عذرخواهی میکنم از این بابت.) اما چند مدت پیش یک قضیه ای باعث شد تا این رفتن به خانه جدید را بالاخره انجام دهم. قضیه از این قرار است که یک سری خواستند دومین “رونوشت دات کام” را ابتیاع بفرمایند که من هم با توجه به تصمیم قبلی ام به نقل مکان پذیرفتم پیشنهادشان را. [...]