بی خبری از وضعیت امروز ایران که با سکوت معنادار یا بی معنی رسانه ای هم آمیخته شده است بسیاری از ایرانیان خارج از کشور چون من را در وضعیت بهت و ندانم به کاری گذشته است. در این شرایط شاید بهترین منبع خبر از وضع “شهر” توییتر و فرندفید است و دوستانی که با دل نگرانی از حوادث امروز می نویسند. این من را یاد زمانی انداخت که کودک یا نوجوانی بودم و در روستای تازه شهر شده ای به نام “گلدشت” (زادگاهم) در اطراف نجف آباد اصفهان زندگی میکردیم. با یک تلویزیون نه چندان روبه راه و یک خانواده از سیاست و وضع مملکت بی خبر سخت بود دانستن اخبار و آنچه در “شهر” رخ میداد. تنها منبع ما یکی از فامیلهای اصفهانی مان بود که ماهواره داشت و هر بار می دیدیمش به ما داستان حوادث “شهر” و مملکت را میگفت.
امروز اگرچه اینترنت و هزار و یک وسیله ارتباطی دیگر دست امثال من را به اطلاعات و اخبار باز گذاشته، هنوز هم غربتی هست نسبت به “شهر” و حوادثش برای آنهایی که از “شهر” دور افتاده اند.جای گفتنش “اینجا و اکنون” نیست اما با خودم می گویم شاید شکستن این “غربت” و “جدایی” است که راه حل دردهای بی درمان ماست.
وقتي نصف بيشتر نت اين سر دنيا فيلتره ….
این طرف دنیا هم هیچ چیزی گفته نمی شود ماهم مثل شما تنها منبعمون همین چیزهاییه که شما می بینی