دیدگاه‌ها در: آرمان‌گرایان و دنیایی پر از واقعیت

توسط: سروش

سروش — Wed, 08 Oct 2008 11:08:30 +0000

خیلی خوب به این موضوع اشاره کردی

توسط: محمد علی

محمد علی — Sat, 27 Sep 2008 19:01:51 +0000

سلام اینجا نظرم رو در خصوص کامنت شما نوشتم. مشتاقانه منتظر ادامه صحبت ها هستم.

توسط: پویا شوقی

پویا شوقی — Sun, 21 Sep 2008 18:39:29 +0000

@ اهر:
اهر عزیز
من بی‌نهایت شرمنده‌ام که کامنت شما رو دیر دیدم. واقعیتش این برنامه Akismet نمی‌دونم به چه دلیل کامنت شماا را اسپم کرده بود. خلاصه واقعا شرمنده‌ام بابت این تاخیر.
در مورد بحث هم فکر می‌کنم تا اینجا دست‌کم من موضع شما رو به رسمیت شناخته باشم و مرحله بعدی اینه که شما موضع من و امثال من را به مشروعیت بشناسید. بگذارید یک مقدار موضعم را بازتر و مشخص‌تر کنم:
همانطور که می‌فرمایید در اکثر موارد میشه با واقعیات آماری زشتی جنگ رو نشان داد. با این حال در مواردی هم هست که واقعیات آماری ناتوان هستند از نشان‌دادن زشتی اعمال غیراخلاقی. یعنی ممکنه اعمالی که درنهاد خلاف اخلاق هستند اتفاقا مفید هم باشند. در ویدئویی از چامسکی که بهتون معرفی کردم اون گفت که برای مثال برده‌داری در نهاد سیستم سودمندی بوده و نتیجه‌اش رشد اقتصادی بوده و طرفداراهای برده‌داری هم از همین استدلال برای حمایت از کاری که می‌کردند استفاده می‌کردند. تمام حرف من اینه که گاهی اخلاقیات رو نمیشه با قوانین آماری ثابت کرد ولی این هیچی از لزوم پیروی از اونها کم نمی‌کنه. بسیاری از اعمالی که در دنیای ما محکوم میشه مثل شبیه سازی- جدا از اینکه به درست یا غلط محکوم میشه- به خاطر عدم مشروعیت اخلاقیشون رد میشه.
در مورد جامعه آمریکا هم حتما میدونید که من تنها کسی نیستم که این اعتقاد رو دارم و این اعتقاد در بین بسیاری از روشنفکران آمریکا هم وجود داره. پیشنهاد می‌کنم کتاب American Dark Ages: The final Phase of an Empire رو از Morris Berman بخونید. با این‌حال دسترسی به چامسکی ندارم برای پرسیدن سوال. اگر شما راهی رو به من معرفی کنید ممنون می‌شم.
در مورد تناقضی که در مورد عملکرد سازمان ملل متحد هم فرمودید به دلیل اهمیت موضوع اگر اجازه بدید در پستی جداگانه همین چندروز به قضیه خواهم پرداخت و حتما ازتون دعوت خواهم کرد که اون پست رو بخونید و ما رو از نظرات محترمتون بهره‌مند کنید.
بی‌نهایت ممنون از اینکه من رو لایق بحث می‌دونید و از اینکه برای این بحث وقت می‌گذارید
موفق باشید

توسط: اهر

اهر — Sun, 21 Sep 2008 12:04:57 +0000

بامداد جان باور بفرمایید شما خیلی سخت میگیرید!(-:
برادر شما که این برخی از «««دوستان»»» را قابل دیدن هم نمیدانید چه برسد به کامنت گذاشتن.
باور بفرمایید از قضا مقصود من اشاره به همین موافقت کامل شما با نوشته پویا بود. و نکاتی که در نحوه نوشتن اشاره کردی. خودم هم از آنها یاد گرفتم و سعی میکنم استفاده کنم.

بی تعارف و با کمال احترام و ارادتی که برایت دارم باید بگویم که از چیزهایی که در رابطه با این بحث از شما خواندم اینقدر به قضاوت خودتان اطمینان دارید که بلافاصله هر عبارتی را که مینویسم در معنیا مورد نظر خودتان به من نسبت میدهید!(-:

برادر خوب من اگر بنشینی تعداد طعنه های روشنفکرانه ای که حرام ما کردی بشماری بعد شاید برای گردگیری تفنگت هم که شده شلیک را متوقف کنی. (-:
بقول پویا «پیش آمده، پیش میاد دیگه»

این کامنت مثل همان کامنت قبلی بدلیل به چالش کشیده شدن طولانی شد فقط و فقط برای عرض ارادت و دوستی زیبنایی. جدای از تفاوت زیربنایی در جهانبینی.

قربان لطف شما.

پویا جان یک چیزکی در جواب کامنتت نوشتم.
ارادت

من این بی فاصله جدا را روی صفحه کلید گم کرده ام. برای همین ببشخید اگر خیلی اشتباه نوشتاری دارد.

توسط: صندوقک

صندوقک — Sat, 20 Sep 2008 09:55:58 +0000

اگر آرمانگرایی وجود نداشته باشد همه چیز به سمت تهی بودن سیر می کند من اینطور فکر می کنم و صد درصد موافقم که افراط در آرمانگرایی بشدت مخرب است. چون باعث می شود حال را و شرایط را کاملا بیخیال شویم.

توسط: پویا شوقی

پویا شوقی — Sat, 20 Sep 2008 04:40:02 +0000

@ بامدادی:
لطف داری بامدادی‌ عزیز. خودت رو ناراحت نکن. به قول قدیمی‌ها «پیش آمده، پیش میاد دیگه»

توسط: bamdadi

bamdadi — Sat, 20 Sep 2008 04:34:33 +0000

کامنت قبلی من نمی‌دونم چرا توجه برخی از «««دوستان»»» رو به خودش جلب کرده. من با نوشته‌ی پویا موافق بودم و چون «به نوعی» در دفاع از من نوشته شده بود، درست ندیدم که 100 خط به به و چه چه کنم. اگر چه ازش ممنون هستم به خاطر نوشته‌ی خوب و نگاه روشن‌نگرش.

جدای از این موضوع، آدم وقتی کامنت طولانی می‌ذاره که به چالش کشیده شده باشه (البته از سوی یک آدم محترم، وگرنه هر به چالش کشیده شدنی که ارزش خواندن یا پاسخ دادن نداره). پویا بدون شک یک دوست بسیار عزیز برای من هست و بسیار بسیار محترم. اگر یه وقت نوشته‌ای بنویسه که منو به چالش بکشه (مثلا باهاش مخالف باشم یا شبهه‌های زیادی توش باشه) «کامنت‌ طولانی‌» هم براش خواهم گذاشت.

گاهی این شبهه برایم پیش می‌آید که انگار حتی کامنت‌ها هم باید با ترازو و خط‌کش و کرونومتر اندازه‌گیری شوند.

توسط: پویا شوقی

پویا شوقی — Sat, 20 Sep 2008 02:42:42 +0000

@ محمدعلی:
با کمال افتخار مطلب زیبای شما رو خوندم و نظرم رو نوشتم

توسط: محمد علی

محمد علی — Sat, 20 Sep 2008 02:12:59 +0000

سلام
دیروز یادداشت‌تون رو خوندم و چیزی رو که به نظر می‌رسید توی وبلاگم در ادامه‌ی مطلب شما نوشتم. گمون می‌کردم ترک بکی که به مطلبتون ارسال کردم رسیده و به تبع شما هم مطلب من رو دیدید، اما این‌طور که پیداست این اتفاق نیافتاده.
خلاصه فقط خواستم بگم من هم چیزی در حاشیه‌ی یادداشت شما نوشتم.
عزت مزید!

توسط: پویا شوقی

پویا شوقی — Fri, 19 Sep 2008 22:55:45 +0000

@ بامداد:
ممنون بابت راهنمایی‌‌ات. حتما در نظر خواهم گرفت
@ فتحی:
افراط! واژه‌ای با مفهوم خیلی وسیع‌تر از اونیه که بشه توضیحش داد. نه؟
@دسرتر:
ای‌کاش همه چیز رو‌ می‌شد با آنالیزکردن در دستگاه فکری قبول کرد. بعضی اوقات منطقی بودن در برابر واقع گرایی قرار می‌گیره. البته این نظر منه
@ کیوان
ممنون از نظرتون. ما هنوز هم با هم اختلاف‌نظر داریم ولی دست کم با هم «حرف زدیم.»
@ ورتیگونه
با کمال میل. همین الان می‌رم سراغ شاهکار شما.
@محمد‌حسین سلیمانی
فکر می‌کنم این تنها گزاره از این دست باشه در این متن. باور کنید اگر در جایی غیر از «وبلاگ» این مطلب رو می‌نوشتم این جمله رو نمی‌نوشتم. با این حال بهش معتقدم و برای حرفم دلیل دارم.
به‌هرحال ممنون از اظهار‌نظرتون